We gaan niet naar de hel vannacht

Alexandra Fuller

Language: Dutch

Publisher: Cargo

Published: Mar 19, 2003

Description:

Beschrijving Dit is een debuut van uitzonderlijke kracht - een verhaal dat geen lezer onberoerd zal laten. Het beschrijft de lotgevallen van een jong meisje, Alexandra Fuller, en van het door tragiek en oorlog getekende gezin waarvan zij deel uitmaakt: 'Ik was een scherpe, bijna neurotische observator van onze levens, maar ik was ook een voorbijganger en die positie is voor een verteller misschien wel het beste uitgangspunt.'Alexandra's vader, een naar Rhodesiƫ geƫmigreerde Brit, is vaak van huis omdat hij aan Britse zijde meevecht in de bloedige, wrede onafhankelijkheidsoorlog. Haar moeder, een in Afrika opgegroeide Schotse, is een warme, excentrieke vrouw, die zeer lijdt onder het verlies van drie van haar jonge kinderen. Alexandra en haar zusje Vanessa blijven als enige kinderen over. Het verdriet om hun verlies werpt alle gezinsleden op zichzelf terug, maar desondanks weten ze een gevoel van saamhorigheid te bewaren en delen ze hun liefde voor de magie van de Afrikaanse natuur.In evocatief proza beschrijft Fuller wat het betekent om op te groeien als blank kind in een Afrikaans land in burgeroorlog. Ieder detail van dit indrukwekkende verhaal over familie en liefde, verlies en geweld, en over een koloniale jeugd zonder materieel comfort is navoelbaar. We gaan niet naar de hel vannacht is een pijnlijk maar hoopvol verhaal, dat zonder overdrijving tot de meest originele memoires in jaren gerekend kan worden. Recensie(s) NBD|Biblion recensie Een blanke volwassen vrouw kijkt terug op haar turbulente jeugd in Rhodesie, Malawi en Zambia, 1970-1990. Haar Britse ouders hebben een boerderij, eerst in Zuid-Rhodesie, die na de machtsovername door Mugabe in 1980 moest worden geveild, dan kort in Malawi en tenslotte vanaf 1983 in Zambia. Als de zwarte bevolking zich steeds meer gaat keren tegen de Britse kolonisten, voelt haar vader zich verplicht met de Britten mee te vechten. Haar moeder, een houtsnijder die 3 van haar 5 kinderen al heel jong verloor, raakt daardoor aan de drank, zodat Bobo en haar zusje veel aan hun lot worden overgelaten. Fuller (1969) die nu in de VS woont, schrijft sober, met humor en een grote opmerkingsgave indringend over haar wel heel turbulente jeugd. Ze kan zich uitstekend inleven in het meisje dat ze was, goed de sfeer van het veranderende Afrika oproepen en overtuigend duidelijk maken waarom ze zich ondanks alles zo verbonden voelt met Afrika. Ieder hoofdstuk opent met een zwartwitfotootje van relevante mensen of situaties. De vertaling is redelijk. Kleine druk. (Biblion recensie, Redactie)